Kappen nou, die woningbouw! Over Krimp en Bouwen

De woningbouw in Nederland is praktisch tot stilstand gekomen, nieuwe projecten worden vrijwel niet meer gestart. En daarmee is een hele bedrijfstak in de problemen. De grote bouwers zelf schreien krokodillentranen om het toekomstig tekort aan huizen, en klampen zich vast aan de prognoses van vóór de crisis.

Minder woningbouw = minder inkomsten voor gemeenten

Veel gemeenten komen in de problemen door de vertraging in de woningbouw, want die inkomsten uit de grondverkoop waren allang ingeboekt. Dat was jarenlang de praktijk, om de huid van de grondbeer te verkopen voordat het beest was geschoten. Dat betekent nu dus bezuinigen, in elk geval tot het moment dat de woningbouwmachine weer op gang komt. Waarbij het maar de vraag is hoe de huizenprijzen zich ontwikkelen? Lagere huizenprijzen betekenen sowieso lagere inkomsten voor gemeenten, zowel uit de grondverkoop als uit de WOZ.

Eén totaaloplossing is er niet. Maar er zijn wel gedeeltelijke oplossingen. ‘Klantgericht Bouwen’ is het concept waarbij een gemeente het stedenbouwkundig plan maakt en de regie voert, maar waarbij de klanten zelf hun eigen woning realiseren. Met Klantgericht Bouwen kunnen bijzondere woonwensen worden gerealiseerd voor hetzelfde geld, of kan een ‘gewone’ woning worden gebouwd voor zo’n twintig procent minder kosten. En dat kan weer net het duwtje in de rug zijn om de aankoop van een woning niet langer uit te stellen.

Krimp aan de rand van Nederland

Inmiddels is ook de discussie over ‘krimp’ op gang gekomen, het verschijnsel dat er geen bewoners meer zijn voor de bestaande huizen in Zeeuws-Vlaanderen, Noordoost-Groningen en Zuid-Limburg. Probleem is wel dat die leegstaande huizen van iemand zijn, van particulieren of een woningcorporatie, en die willen eerst verkopen voordat je de huizen kunt slopen. In Heerlen is het voornemen op 12.000 oude woningen te slopen en er maar 5.000 moderne en duurzame huizen voor terug te bouwen, om daarmee uit de kosten te komen.

En de ‘Jonge Vlucht’ naar de Randstad, op zoek naar werk en vertier, gaat gewoon door. Studenten keren vrijwel nooit meer terug naar hun krimpend geboortedorp. Momenteel wordt die trek ook gesubsidieerd, door vooral goedkope huizen te blijven bouwen in het westen van Nederland. Bij gelijke prijs en kwaliteit kiezen twintigers en dertigers voor een huis in Almere in plaats van een stulpje in Heerlen of Emmen. Officieel is het beleid er nog steeds op gericht om 60.000 nieuwe woningen te realiseren in de ‘Schaalsprong Almere’. Zestigduizend mooie, moderne woningen met tuin, op een half uur rijden van Amsterdam. Als ik nu wethouder was van een krimpgemeente, zou ik daar luid tegen protesteren!


Geef een reactie