Scheldtvlakte als alternatief voor ontpolderen Hedwigepolder

De 3e verdieping van de Westerschelde, het baggeren van hinderlijke ‘onderwater-drempels’, is beklonken in 2005, met de Belgische toezegging om 600 ha nieuwe natuur te bekostigen langs de Westerschelde. Iedereen blij, zou je denken, en een succes voor de provinciale onderhandelaars en de milieubeweging.

Gezocht: 600 ha voor nieuwe natuur langs de Westerschelde

Totdat het onmogelijk bleek om 600 ha geschikt voor nieuwe ‘Westerscheldenatuur’ te identificeren. En als dan ook nog eens ontpoldering onbespreekbaar is, dan zit het proces muurvast. De Hertogin Hedwigepolder is dan een uitkomst: helemaal aan de rand van Nederland, eigendom van een Belgische grootgrondbezitter, die nog veel meer grond in België heeft en ‘dus best wat kan missen’, en  goed voor 50% van de opgave voor 600 ha nieuwe natuur. Oud-minister Veerman heeft al in 2005 in Vlissingen aan boeren uitgelegd ‘dat protest geen zin had’ gezien de grotere belangen van Nederland en België.

Kortom, een Gordiaanse knoop. Wie gaat hem ontwarren?
Er zijn in grote lijnen vier opties:

  • Optie 1: Gewoon de Hedwigepolder ontpolderen, of andere polders langs de Westerschelde omzetten in nieuwe natuur
  • Optie 2: wel baggeren maar afzien van ontpolderen en dus de Belgische financiering mislopen, dit vraagt om een regeling met EU en herziening van het standpunt van de Raad van State voortvloeiend uit de Natura2000 status van de Westerschelde
  • Optie 3: simpelweg niet verdiepen en een internationaal juridisch conflict aangaan met de Belgen
  • Optie 4: zoeken naar het konijn dat zich ergens in de hoge hoed van politici schijnt schuil te houden?

Optie 2 is lastig, omdat de natuurcompensatie is gesteld als voorwaarde voor verdieping door de Raad van State en Europa. Optie 3 is niet reëel, want Nederland en België zijn nu eenmaal buren (‘pacta servanda sunt’) en de vrede duurt als sinds de Belgische Afscheiding in 1839. Blijft dus over optie 1, om het nieuwe natuurgebied ‘verdronken land van Hedwige’ aan te leggen.

Alternatieven voor ontpolderen van de Hedwige polder

‘Nieuwe Natuur’ klinkt in elk geval een stuk beter dan ‘ontpolderen’. Uitweg is om alsnog 600 ha aan kleine snippers grond langs de Westerschelde aan te wijzen voor nieuwe natuur, met natuurlijk een veelvoud aan lokale protesten. Ook minder kansrijk dan het lijkt, want de lijstjes en de voor- en nadelen van elke locatie zijn natuurlijk al 100x nagelopen de afgelopen jaren. Of wordt onder druk alles toch nog vloeibaar? Liever de Hedwige ontpolderen, of liever andere polders in nieuwe natuur omzetten? Bijvoorbeeld de Braakman en het Sloe weer open graven? Dat zou ook veel dynamiek in het getijdengebied terugbrengen! Maar ja, wat moet er dan gebeuren met de zware industrie in het Sloe en voor de Braakman?

Scheldtvlakte is ‘konijn uit hoge hoed’

Optie 4 is het konijn-uit-de-hoge-hoed: een uitweg die recentelijk opnieuw voor het voetlicht is gebracht: om de haven van Antwerpen uit te breiden met de nieuw-aan-te-leggen Scheldtvlakte, als tegenhanger van de 2e Maasvlakte. De Westerschelde hoeft dan niet verder te worden verdiept, zodat er dan ook geen noodzaak is voor natuurcompensatie. Grote containerschepen kunnen onbelemmerd de Scheldtvlakte binnenvaren en de voordelta wordt ontwikkeld met échte Scheldenatuur. Als de regeringen van beide landen deze weg willen bewandelen, kunnen de afspraken uit 2005 komen te vervallen.

Out-of-the-box: fusie van de havens van Antwerpen en Rotterdam

Trouwens, nog een nadenkertje als toegift: Hoe zou de discussie over de Westerschelde verlopen als de havenbedrijven van Antwerpen en Rotterdam zouden fuseren? Wat zou dan voor de gezamenlijke onderneming de meest economisch-voordelige oplossing zijn?

 


Geef een reactie