Stop de jacht op het waterkonijn

Het Landelijk Coördinatiecentrum Muskusrattenbestrijding meldde in een persbericht dat er in 2009 maar liefst 155.081 muskusratten waren gevangen en gedood.

Honderd-vijf-en-vijftig-duizend dode waterkonijnen! Kan dat nou niet anders?

Muskusratten graven onder water een gang in de oever. Als de oever een dijk is, dan heb je een probleem als er water gaat stromen van de ene kant van de dijk naar de andere kant. De tunnel spoelt uit en de dijk zakt in. De muskusrat is trouwens helemaal geen rat en is ook geen overbrenger van ziekten, zoals de bruine rat. Ingevoerd in Europa in 1905, en blijkbaar met de Duitsers mee ons land binnengekomen want de eerste muskusrat werd gevangen in Valkenswaard in 1941.In Vlaanderen schijnt muskusrat als waterkonijn op het menu te staan.

Honderdvijfenvijftigduizend dode muskusratten! Wat een slachting! Kan dat nou niet anders? Stel je voor dat het om 155.081 doodgeschoten trekvogels ging, of 155.081 doodgeknuppelde zeehondenbaby’s! De provincie Zuid-Holland rapporteerde een ‘vangstefficiëntie’ van 0,21 over 2009. Een muskusrattenvanger heeft gemiddeld dus 5 ‘velduren’ nodig om één muskusrat te vangen. Inclusief koffiepauze en administratie komt dat neer op gemiddeld één muskusrat per dag. Een beetje doorrekenen leert dat er in Nederland dus zo’n 425 full-time muskusrattenvangers actief zijn. En wat gebeurt er eigenlijk met al die dooie muskusratten? Hun bont is van lage kwaliteit, je mag er waarschijnlijk geen veevoer van maken, misschien worden ze wel verhakseld en dan vergist samen met bijv. drijfmest. Of worden ze ‘gewoon’ verbrand, zodat het ook nog energie kost en extra CO2 uitstoot geeft?

Dweilen met de kraan open?

Hoeveel muskusratten zouden er eigenlijk zijn in Nederland? Is dat aantal van 155.000 slachtoffers de helft van alle muskusratten in Nederland, of slechts een paar procent? Toch lijkt de bestrijding wel effect te hebben, want enkele jaren geleden werden er tussen de 300.000 – 400.000 muskusratten per jaar gevangen. Daar komt nog bij dat muskusratten echte opportunisten zijn. Net als echte konijnen hebben muskusratten 3-4x per jaar jongen, met gemiddeld 6-10 muskusratjes per worp. Zolang er een geschikt leefgebied is voor de muskusrat met voldoende voedsel, doen de hormonen van de muskusrat de rest. Het lijkt een paradox: want hoe meer muskusratten er worden weggevangen, hoe meer leefgebied er beschikbaar komt voor jonge muskusratten. Kortom: dweilen met de kraan open! Althans zolang de muskusratten niet massaal aan de pil gaan 🙂

Tegenstanders van muskusrattenbestrijding argumenteren dan ook dat je niet je tijd moet verdoen met het wegvangen van jonge muskusratten, maar alleen het risico op dijkschade moet beperken. Je moet dan wel stevig gaas moeten ingraven in de voet van de dijk, zodat muskusratten geen gangen in de kern van de dijk kunnen graven. De 425 muskusrattenvangers zouden dan als primaire taak ervoor moeten zorgen dat het gaas op orde blijft en dat eventuele dijkval dezelfde dag nog wordt gerepareerd. En dan hoeven ze hun tijd niet meer te verdoen aan het leeghalen van vallen, en het doodknuppelen van die mooie waterkonijnen.


Geef een reactie